اي پرنده ي مهاجر اي پر از شهوت رفتن
فاصله قد يه دنياست بين دنياي تو با من

تو رفيق شاپرک ها من تو فکر گلمونم
تو پي عطر گل سرخ من حريص بوي نورم

دنياي تو بي نهايت همه جاش مهموني نور
دنياي من يه کف دست روي سقف سرد يک کوه

من دارم تو آدمک ها ميميرم تو برام از پريا قصه ميگي
من توي پيله ي وحشت مي پوسم برام از خنده چرا قصه مي گي

کوچه پس کوچه ي خاکي، در و ديوار شکسته
آدماي روستايي با پاهاي پينه بسته

پيش تو يه عکس تازست واسه آلبوم قديمي
يا شنيدن يه قصه است از يه عاشق قديمي

براي من زندگيمه پر وسوسه پر غم
يا مثل نفس کشيدن پر لذته دمادم

اي پرنده ي مهاجر اي همه شوق پريدن
خستگي يه کوله باره روي رخبت تن من
مثل يک پلنگ زخمي پر وحشته نگاهم
ميميرم اما هنوزم دنبال يه جون پناهم
نبايد مثل يه سايه زير پاها زنده باشم
مثل چتر خورشيد بايد روي برج دنيا باشم